که هر چه بود از سر خلوص می کردم

تمام حرفهای تو دروغ و نیرنگ بود

هنوز باورم نمی شود ایا درون سینه تو بجای دل سنگ بود ؟

چگونه بگذرم از سالهای پر دردم

 چه روزها که کشیدم بخاطر خشمت

که کارها که بخاطر چشمت کردم

بخاطر بیاور ان نازهای بی حد را

ان لحظه های کوتاه خوب و بد

پیامهای درشتی که می فرستادی

و من اقرار می کنم امروز که تو در زجر دادن استادی ......

از همه دوستانی که برام نظر گذاشتند خیلی خیلی ممنون. اگر سر نزدم چون برام مشکل پیش اومده بود لازم بود که تنها باشم تا خودمو پیدا کنم. که خدارو شکر تا حدودیم موفق شدم. بازم ممنوم خوش باشید. فعلا.........

چتر دست تو نبود

دل من سرماخورد

دل من بی تودر ان سرمامرد

گل سرخی که غریبه میداد

خار قلبم می شد

تو نیامدی که حتی

گل سرخی

بکشی 

که اگر زخم تودر دل اوفتد

کوچ خواهم کردتا ان دورها

و اگر کوچ کنم

چه کسی دست محبت به سرت خواهد برد

چه کسی ؟

چه کسی ازغم یک دم دوری

سالهاخواهد مرد.

مهربان باش گلم !

من اگر کوچ کنم

چه کسی هر روزصبح

شمعدانی هارا

عشق خواهد بخشید

وتو دیگر ز کجاخواهی یافت

دختری که باخدا می رقصید

کوچ من یک کوچ ازیک کوچه نیست

کوچ من با مرگ یاس

کوچ من با مرگ مریم هایکی ست.

اگرچه تلخ باشدفرقت یار                                                  دراو شیرین بود امید دیدار

خوش است اندوه تنهایی کشیدن                                      اگرباشد امیدباز دیدن

چه باشدگر خورم صدسال تیمار                                         چوبینم دوست رایک روزدیدار

اگریک روزبادلبر خوری نوش                                                کنی تیمارصدساله فراموش

نه ای دل توکمی از باغبانی                                               نه مهرتو کم است از گلستانی

نبینی باغبان چون گل بکارد                                              چه مایه غم خوردتاگل براید

به روزو شب بود بی خوردوبی خواب                                    گهی پیرایداورا گه دهد اب

گهی ازبهراو خوابش رمیده                                                 گهی ازخار او دستش خلیده

به امیدان همه تیمار بیند                                                   که تاروزی بر  او گل بار بیند

چومومن ایینه مومن یقین شد                                   چرا باایینه ماروگرانیم؟

کریمان جان فدای دوست کردند                                  سگی بگذارماهم مردمانیم

غرضهاتیره دارد دوستی را                                          غرضهارا چرا ازدل نرانیم؟

گهی خوشدل شوی ازمن که میرم                               چرامرده پرست وخصم جانیم؟

چوبعدمرگ خواهی اشتی کرد                                     همه عمرازغمت درامتحانیم

کنون پندارمردم اشتی کن                                           که درتسلیم ماچون مردگانیم

چوبرگورم بخواهی بوسه دادن                                      رخم رابوسه ده کاکنون همانیم

خمش کن مرده وارای دل ازیرا                                        به هستی متهم مازین زبانیم

نمیدونم چی بگم امروز فهمیدم یکی ازبهترین مسئولین مدرسه فوت کرده اینقدرشکه شدم که نمی دونم چی کار باید بکنم. از تمام دوستانی که این مطلب را خوندم خواهش میکنم برای شادی روح این عزیز یه فاتحه بخونند.             از همدردی همه شما دوستان سپاسگزارم

اگر زیاد بگن دوست دارم میگیم چه نقشه ای تو سرت داری؟

اگر نگن دوست دارم میگیم پای یکی دیگه وسطه؟

اگر زیاد زنگ بزنن میگیم اعتماد نداره؟

اگر یه مدت زنگ نزنن میگیم مثل اینکه سرت شلوغه؟

اگرتو خونه زیاد بخندند میگیم دیوونه شدی؟

اگر نخندند میگیم چه شده؟

بیا که جان مرابی تونیست برگ حیات                              بیاکه چشم مرا بی تونیست بینایی

بیاکه بی تو دلم راحتی نمی یابد                                    بیاکه بی توندارد دودیده بینایی

اگرجهان همه زیر و زبر شود غمت                                    تراچه غم که توخودکرده ای به تنهایی

زبس که برسرکوی توناله هاکردم                                       بسوخت برمن مسکین دل تماشایی

میخوام روی تمام سنگ های دنیا بنویسم دلم برات تنگ شده وارزو میکنم یکی از اون سنگ ها بخوره تو سرت تا بفهمی دلتنگی چه قدر درد داره

به تو یک سمبوسه هدیه میدم دو حرف اولش مال دشمنت وچهار حرف اخرش مال خودت

ازمن پرسید من را دوست داری یا زندگیت را؟من گفتم : زندگیم را قهرکرد ولی افسوس که ندانست زندگیم او بود

غرورت را برای کسی که دوستش داری بشکن ولی هرگز دل کسی راکه دوستش داری به خاطر غرورت نشکن

اگر یک روز یکی دستتو گرفت وقلبتو لرزاند عجله نکن شاید بابا برقی باشد

اگرتمام شب رابرای از دست دادن خورشید گریه کنی لذت دیدن ستاره ها را از دست خواهی داد